Ms Volendam

Hallo!
We zitten op de MS Volendam, cruiseschip van de Holland America Line! Een schip met maar liefst 1440 passagiers en meer dan 650 bemanningsleden.
Zondagochtend zijn we ingecheckt in Sydney en precies om 18:30 uur vaarde hij in de regen de baai van Sydney en daarmee Australië uit. Onze hut is erg comfortabel met twee losse bedden, een tv met dvd-speler (dvd’s gratis te bestellen bij de steward), een mooi groot raam met uitzicht op (verrassing!) zee en in de badkamer een bad(je).
Het schip is erg groot, er zijn meerdere restaurants, een aantal winkeltjes, twee zwembaden en een bioscoop. Elke avond krijgen we een programma met informatie en alle activiteiten voor de volgende dag. Deze twee dagen zijn alleen zeedagen, dus er zijn maar liefst iets van 35 dingen te doen. Van een cursus foto maken tot een kookles.
Het weer is nu redelijk slecht met regen en op de Tasman Sea staat vrij veel wind, dus het schip gaat behoorlijk heen en weer. Maar we hebben beiden geen last van zeeziekte, alleen af en toe wat uit evenwicht.
Oohw, daar is de schoonmaker. Het is hier nu maandagmiddag 14:10 uur en hij komt de hut schoonmaken, dus we zijn inmiddels even verhuisd naar de Piano Bar.
Woensdag komen we aan in Milford Sound, Nieuw-Zeeland. We zetten hier om 7 uur ’s ochtends alleen wat mensen af voor een 3-daagse excursie over land. Dit vinden we wel jammer, want de omgeving van Milford Sound schijnt schitterend te zijn. Dus woensdag brengen we eigenlijk ook door op zee. Maar de 8 dagen daarna zijn we elke dag in een andere haven van Nieuw-Zeeland. De eerste haven zal een klein eiland ten zuiden van Nieuw-Zeeland zijn, namelijk Stewart Island. We gaan hier met kleinere bootjes naar een klein plaatsje Oban. Over het algemeen wonen er zo’n 390 mensen op dit eilandje, niet echt te vergelijken met gebieden in Nederland.
Oohw, voor iedereen die zich afvraagt hoe het uitzicht was vanaf de grote Harbour Bridge: ‘Vast heel mooi.’. Haha, we hadden van tevoren al wel rekening gehouden dat de entree een hoog bedrag zou zijn. Maar de kosten voor 3,5 uur in de volle zon klimmen waren ruim 200 dollar boven dat bedrag. Dus we zijn niet verder geweest dan de uitzichttoren op 2/3 van de hoogte van de brug. Ik hoop dat ik zo een foto van Martin kan plaatsen met het Opera House op de achtergrond.

Tot slot moet ik nog even iets kwijt over de Aziaten tijdens onze vakantie. In Sydney zie je ze serieus overal, van Chinese toeristen tot medewerkers in de winkeltjes. Maar zodra je buiten de stad komt, zijn ze weg. Evenals aan boord van dit schip, je ziet ze nergens als passagiers, alleen als bemanningsleden van de Holland America Line. Ze zijn wel heel erg vriendelijk, in sommige gevallen zelfs lichtelijk overdreven. Gastvrijheid staat echt bovenaan de eisen van het personeel op deze cruiseschepen.
De kapitein van de MS Volendam is zoals we al verwacht hadden, een Nederlander, namelijk Peter Bos. Het is erg leuk om hem Engels te horen praten met een Nederlands accent.
Van tevoren hebben we gespeculeerd over de gemiddelde leeftijd aan boord. We dachten dat het vooroordeel van alleen maar bejaarden wel mee zal vallen. Nou, daar hadden we het dus fout. 80 procent van de passagiers op deze cruise is ouder dan 65 en 10 procent ouder dan 50. We zijn nog maar een paar mensen van onze leeftijd tegen gekomen, maar eigenlijk maakt het niet uit. Eenmaal in de havens gaat toch iedereen zijn eigen weg.
We hebben aan boord een internetabonnement afgesloten, dus we kunnen dit blog (met wat geduld door een lage snelheid) regelmatig updaten.

Groetjes!
Martin en Rosalie